بُک خاک تُوں دِیوا

بُک خاک تُوں دِیوا

گُھٹ گُھٹ لمب چَھکاویں

اکھیاں تَسیاں نوں،

ہُن کیہی میں واٹ نہاراں 

جو سَرے سو تت ست پُونی

تیری نذر گذاراں