سرگھی دی

اُگھ سُگھ اپنی جاچن دا جد وی اوسر بنے

کُل دی سُرت سار نُوں

ٹوہن چھوہن دی تانگھ وی جگ پوندی اے،

اپنی سوچی سمجھی

ہووے توڑے اصلوں پیتلی تے کچ رنگی

گل نال اوہدا سانگا کُسانگا تے ہوندا ای اے

اوسے نُوں پرکھن جوکھن

اپنے اندر ست ہلُوندا اے

ایہو ای حق لُون دا اے