جاتا اساں، ٹُر گیا اوہ تاں

جاتا اساں، ٹُر گیا اوہ تاں 

بَھر رکھویندا گَنویا ساریاں سنگیاں دا،

پتہ لگا اوہ تے جاندا آکھ گیا اے:

''گا سُنو سُن گاؤ جو بھر رکھیا اے

گاؤ ہور بھراؤ

چلیا کِتے نہیں وِچے ہاں ایہدے

جو ہاں، جو اجے ہونا اے''