سَجے داء نیں محل اساڈے
کَھبے چَھپَر کمیراں دے
وِچ اِک جانگلی گاوندا پِھر گیا اے،
چمبڑ گیا اے سہنسا اسانُوں
سُر اوہدا لَڑ گیا اے ہِیناں نُوں،
جاگ پئی اے مام گُجّھی
سُتّی چھپراں ہیٹھ،
بے مَلّاں ہُن رَل اساڈا
کاج مُکاونا اے،
پئی سُنیندی اے کنسوئی
ڈھٹھیاں نے آکڑ کَھلیاں نُوں
ہُن ڈھاونا اے