کُوکاں اساڈڑیاں
کر ہُوکاں ایہناں کھاتے اپنے چاڑھ لئیاں،
جگ پردھاناں وکّھرواناں نُوں
گنڈھ پھیر سدوائیا،
چاڑھ مُکھوٹے باہوڑی دے اوہ آ ڈُھکے
کر پراہونے لاہے ایہناں وِچ ماڑِیاں،
نی ویکھو تے سہی سمجھوتیاں وار دِیاں
کریندیاں ملکڑے آہر سانگرُو
جھاتی اچیتی ماردِیاں
پراہونے= جوائی، مہمان- وکّھروان= راس وال- ماڑِیاں = حویلیاں -
سانگرُو/ سانگھرُو= رل اِک سنگ ہوون، جُڑ کھلوون-