میرے پیریں بلُونگڑا اَڑیائے
چھیتی جانائے میں ویاہ تے
اوتھے کیہڑا آ گیا ہونائے ایس ویلے
ایہنوں کیہ پر ایویں راہ وِچ وڑیائے
ٹھیک ٹائم تے میں تے پونہچنا ہوندائے
جیہڑا اصول اے
ویاہ والے ہال چ بیٹھا سوچناں
میں اوہدے راہ وِچ اَڑیاں
ایہہ خیال مینوں کیوں نہ آیا