اِک پُرانی گل جیہدا ہُن ویلا نہیں

داڑھی شیر دی جَت ای

لکھ کروڑ توں لَک پیا اپنے

راج محل دی ہوَدی

چُوھڑی ہاں میں

نہ کوئی ولگن دوال میرے تے نہ کوئی سِرتے چھت ای

جھاڑو ہتھ ای

مور بنا دیساں ای چوروں

پَیلاں پاوِیں پیا

ویڑھے جدّی چڑیا گھر دےl