ٹوہے میں پتر موتڑئیے
پُھچھیئمُ وے اڑیو
انب پتر سُگندھیں انب سواد چھکاون سانوں اگُونہا،
توری تلیاں وِچوں پئی جھاکے مِٹھ سمجھَوتی،
تُساں کیوں واس وِہونے او،
آہندے نیں اڑئیے بھولڑئیے
پچُھ بِرہا نُوں واہ لگے جے تیرا
آپا اساں کر سَکھنا کھیڑ اُڈیکنے آں
ہوویں کلی تے بھیت اساڈا جانیں،
کِھڑیں
تانگھ اساڈی مانیں