تُدھ گل سُندی نے مُسک جاں اکھیاں نُوٹ لئیاں
کِھنڈیا ہر سُو نُور اندھارا،
پِیڑِھیو پِیڑھی مار منزلاں جیہڑے اوڑک گھر اپڑے
برونہوں پرت پئے،
پچُھن گوانڈھی ''گھر نہیں جے ہُن آؤنا؟''
آکھن، ''ساڈا نہیں''،
''ہور تہاڈا کیہڑا اے؟''
آؤ تُساں وی مارو نا جھاتی،
کن سن وِچ خبرے
کوئی جانی پچھانی واج سرے:
’ہائے، اینا چِر'' ‘