اِل جدوں کوئی بوٹی سوٹی
پھڑ پنجیاں وِچ جاندی اے
کاں وی مگرے جاندے نیں
موقع بنے تاں وِچ ہُجھ ٹُھونگ ٹکاندے نیں
گرمی کھاوے سانوں پوے تے پنجہ کُھل جائے
بھورا چِھچھڑا ای کِر جائے سانوں بتھیرائے
باقی پھیر سہی،
جدوں اوہ چنج بُھواندی اے
جھٹ وِتھ کر ادبی آہندے نیں
کیوں بیگم صاحب، کیہ ہویائے، خیر اے، حُکم کرو