گھاہ وِچ لُکڑےتریل تربکےگھڑ مصرع کر موتی جیہناں نوں شاعردھر دیوان نذر دربار دی کر گئےاوہ گھاہ چوں جھاتدے سُرجن بالڑےہو سمندر لتھ لتھ چڑھ گئے