پولِیاں کندھاں
ورھیو ورھے اُتے تھپیا سِرمٹ
اچن اچیت کھرّپڑ جھولی آ پَوندائے،
ننگِیاں اِٹاں آکھدیاں نیں:
‘‘سلھو اولاد نرینہ،
سانوں بُھردِیاں نوں
تُسیں نہیں چاہوندے کوئی ویکھے،
گُھٹی نموشی اپنی
گھول سلیٹی بُرخہ ساتھے مَڑھدے او
گِل گوائی
ساڈے متھے لا کلاماں پڑھدے او