سُرَینی مستؤل دی گنوی

گھت مسالے باراں

پتِیلے پَت پکیندے آئے،

مشہُوریاں میزاں دی

رکھ کریندے آئے،

اس کُنِیاں

مِٹیوں رِسیا لُون دھر اندر آئیاں ہاں،

چُلھ بیلن دے گوڈِیں بَیسِیاں،

سَتّیں پِیڑِھیں لُہائی دا

ہُن تڑکا ای بس لانا اے،

لگ گئی بُھکھ جیہناں نُوں

اوہناں ای کھانا ہے