جاندیاں اوہناں اِک لکِیر ای واہی مساں
کِنیاں اُگھڑ اوہدے وِچوں جھاکدِیاں نیں پئیاں،
گِنت مِنت بھلا کون کرن
درج کراون ناں اپنے کہ اوہناں دے
نک نال کڈھیاں وی وِچے ہوئیاں
تے اوہ وی جیہڑیاں اَڈِیاں نے پڑھیاں نیں
پبّاں پرنے ہو کھلیاں دیاں تلیاں توں،
سو فُٹّا رکھ کے ماری لکِیر اوہ
جلسے جلسے ہو تقریر پئی لکھاں سِراں تے پِھردی اے