کانی بھُنجے ڈِھے پئی
دھو کِھیسے تُدھ پائی،
کمیں لگا مُڑیوں بُھل کے ڈُھونڈ تھکیوں،
لمّا پیوں تے
کانی ہسدی نِکلدی اے،
دھر اُنگلاں وِچ مینوں لِکھاں:
کِھیسہ ہویا ای سَت بُھلاون کیتے،
ککھ جہان دے رلن
ہڑھے
اگ پانی دا میل مواتا
ساڑ روڑھ کِھیسے کَھڑے
کانی= قلم- مواتا= اگ دا بھانبڑ-