لَسُوڑی

آ کول بہو مینڈے

ہور کول، چکھ نیڑ

ایہہ پوری1 او تینڈی ٹیک

لگ لگ بہہ گئیاں اَن گِنیاں

گُھٹ گُھٹ کتھ اپنی

جَڑ میڈی وِچ عام شام2 کر کیر گئیاں

چھاں نہیوں مینڈی گھنیری

پڑھ باہیں تے لِکھت لکھیندی او پئی

بُجھ گِھنیں اج کال مینڈی دے وِچ کِھڑی رُشنائی3

کاگت کورا اپنا سنجانیں

لِکھی لَکھاں دی مانیں

1- پوری= رُکھ دا تنا- 2- عام شام= امانت- 3- رُشنائی= 1) روشنی، 2) سیاہی (لِکھن والی)-