‘‘تسَلّی آل دوال تے نہیں
اوس حال تے نہیں جیہدے وِچ رہنے آں پئے
نہ ای اوہدے تے
آل دوال جو اندراں وِچ وڑ ہو بہندا اے
تسلّی ہے
تے آل دوال نوں اصلوں ہور کرن دے،
اندر دا چور پھڑن دے، آہر تے ہے
ایتنی سُن کے نویں سہیلی بنی تسلّی
ہَسدی کِھسک پریرے ہوئی اے:
‘کیہ سزا رکھی جے چور دی؟’’ ’