ول1 داکھ2 دی
تَلی پیالہ کرے اگیرے
‘‘پِیؤ گُھٹ
سوم رس ایہہ اوہ نہیں
روم جو بن وکدا ہے
ایہہ ننگیاں پتھر پہاڑیاں لہندا
تربکا تربکا
دُھدل وِچ آ رلیائے
ایہو خاک سگندھ ہے ڈھواء3 اساڈا
چکھو کنی
ایہہ نشہ ہور جے
لُوں لُوں سُرت دی ساول جاگے
نِت پئی ہووے نوِیں’’
1 - وَل: ویل- 2۔ داکھ: انگور- 3۔ ڈھوا: تحفہ، گِفٹ-