شپّے دے تھڑے
''بھاء کل اسیں گئیاں نا ماسی سیدو پھپھے کُٹن ول
اوہنے گل عجیب سنائی''
''سُناؤ کیویں آہی''
''اکھے رسی پھڑی میں
بکری اپنی نُوں پاون لئی
ہتھوں میریوں تِلک اوہ فرشے ڈَھے گئی
اُڑ میں چاون لگی تے ویکھاں بازیاں پاوے اوہ پئی
اچنبھا، ایہہ کیہ،
وٹ اوہدے کُھلن لگ پئے
ہَولی ہَولی مُنج ہو بھُنجے کِھلر نہ گئی،
وِچوں واج پئی:
’ہوئیاں وٹیج اَس تاراں
نمانیاں نوں پوَن لئی
اج سانوں ایہو سری
وٹ کڈھ لیئے آپے تے ست وت پرت پوے'' ‘