جد تینڈیاں بُلاں دی چھوہ دھریکاں کِھڑدیاں نیں
تینڈیاں ہتھاں تے ٹوہ پڑھناں جد صرف اچنبھا
تاں نیڑے ہو لنگھدے نیں اُچھل تارُو ہوئے دریا اسمانی رنگ دے
تاں چیت مواساں وِچوں سُنیندے نیں
کَن سَن وِچ گل کردے عشق سپاہی نویاں جہاناں دی
مینڈا لِکھیا پڑھے پچھانے کوئی ایہہ چنتا نہیں رہندی