متھیوں مُڑھکا پُونجھ پُونجھ میں ٹُری گئی
تے چُنّی سِنّی ہو گئی
سیّاں پچُھن ”کیہڑی گل تے رُنّی ایں اَینا“
آکھیئم ”اے سی تھلّے بیٹھیاں دی سنگتانی ہوون تے
آل دوالیوں ورانیاں دی“،
”تُوں تے کِسے کم تے لگی ہوئی سَیں
ساڈے کول نہ بہہ سکیوں،
اے سی بند کر اسیں وی چُنیاں بھیوں لیّے
تاں تیری تسَلّا ہو جاسی“
”نہیں،
تُسیں وی اوسے کم لگ ونجو تے تاں“،
”کم اوہ کیہ اے“
”جُڑ گِڑ پانی ہو جاون
تے تتی دھرت وتراون“