مَلّ دی بُھکھ نہیوں جاندی
ایہہ گھڑیاں چوں مچھ پھڑ کھاندی،
ہوئی جو رانی
نالے مُلوانی
جو سانگی سو بانگی،
آہندی اے تیرے میرے اندر جے گھر نہ پاواں
نوِیوں نوِیں ہو رات سواں نہ سبھناں نال
دِنے نہ منڈی منجا ڈاہواں
کِتے دی نہیوں رہندی مِیاں
میں کِتے دی نہیوں رہندی