بُہتی زوراماری تے اساں نہیں کیتی
جے کردے
تاں خورے
جو لِکھیا اے اوہ وی نہ لِکھ سکدے،
کانکیاں اُڈا کے پیچے پا کے ناں تے گُھکا ای لیندے
پر ناں دا ای پرچھاواں وت نا بن وَیندے؟
ہُن گل بھاویں چار جِیاں تیکر ای اپڑی اے
چار ہزاراں کول پجُی نہیں
اِک دِل وِچ ای ڈھلی سہی
ہو تے دِل دی گئی اے