سُنیا اے کل گڑے پئے نیں“
”سُنیا اے؟
تَیں آپ نہیں پَیندے ویکھے؟“
”نہیں،
میں سُتا پیا ساں
سِر اپنے وِچ پَیندا نہ جد تائیں
مینوں خبر نہ ہونی ہئی،
مخول نہیں سچی گل ای،
آل دوال تے ساڈا مَلّیا دَبلّیا ہویا اے
پکیاں فرشاں،
گڑا تے پتھر پہاڑی چھڈ کے
مِٹّی نُوں چُم کے
مِٹّی ہوون کیتے ورھدا اے“