بھارا جُسّا چَوڑی چھاتی
بگیّ داڑھی ڈِھڈ نقارا
گِٹیوں اُچا سُوتھا
ٹوہر ٹور وچ ویکھ میرے سِر لِیک جیہی کوئی سرکی:
"اپنے آپ نوں کیہ سمجھدائے
دوجے نوں کیہ"
کولوں لنگھیا
داڑھی وچوں بھولی جیہی اوہدی مُسک بے تَھوہی تک میں جاتا
اِکوّ بزار گواچے پھرنے آں اسیں دوئے