''ایس زمانے وٹّ ایہناں دے
سَتّر پرتے ہو گئے نیں
کُھل کُھل پیندے پے پے کُھلدے،
سُنگڑ چُپیتے اِک دُوجے وِچ وڑن کدیں
اُبل کڑک کدیں ڈُلھدے،
کِتھوں لبھ منگوائیے دھبّا
کرے اِستری بدلیاں نوں
جیہڑے ویلے چاہیے اپر لیئے
چائیے تھلّے پائیے
سُکیاں بھنوائیے دِل نہ ہووے تے
دِل ہووے کر گِلیاں وراھیئے
جِتھے مرضی''
''رناں ویاہیاں ہو گھروکی
کرسن پئیاں جو تُساں لوڑیندے او
نینہہ وسراند ایہناں دی
نہیں تہانوں پوہن لگی''