''اکھیاں مِیٹی بیٹھے او
سِکھر دوپہریں، ہنیرے وِچوں بٹیرے پھڑنے جے
چڑھیا دینہہ تے ہنڈا لؤ
رات آونی اے اپنے ویلے نال''
''لوء ویہاری دینہہ دی
اَنِھیاں کر دیندی اے،
اَنھّے ہتھ بٹیرا پھڑ کے
اوہدیاں اکھیاں راہیں جے ویکھن
تے رات سُجاگ1 اوہناں نُوں باہوڑ پوے''
1- سُجاگ: جاگن دی حالت، ہوش-