بہہ تھڑیاں تے اساں چبیاں ریوڑیاں
چُوپیاں گنڈیریاں،
سُنیاں واراں
پھول رَولے نِروارے،
جاچی روز دی کِھج سَوڑ
تے تولے اُبھار اُلارے،
آوندِیاں جاندِیاں رہیاں ہنیریاں
ہُن دروازے پلازے اوتھے کُھل گئے نیں،
پر سُنو ایہناں کُڑیاں دی، سڑکاں تے پھُمنی پاوندِیاں دی:
ویلا اساں اوہ لے آنا اے