نہ لِکھی نہ کِسے سُنائی
سِندھوں سچل دس پائی
جد بھوئیں بھانڈا کر سانجھا اِتھاں
راہکاں جھوک1 وسائی
تاں اُٹھی کُوک لہوروں
“میں ہاں کرنی ہِین ہتھاں دی
تت ست کُل جیون دا،
ٹھپّن آئی ہاں
مَل تھاپڑ مِنبر منارے”
ڈولن تخت لگے
پھڑ تختے تُرت چڑھایا
قصوروں گاؤندا لہور جو آیا