”آوندی ویکھ کے ساڈی جلُوسڑی
تُرت تُوں کِھٹ مریندا سیں
اج کیہ بنیاں
ہلیا ای نہیں،
خیر ای“
”ہیڑ جنِیکی وِچ پھسیا
تاں اوہ نہیں رہنا میں جو ہاں
شڑَپ ایس چھانٹے دی
پیراں نُوں دُڑک لواندی آئی اے
جھٹ اِک اج ٹھرمِیاں تے لگا اے
پیراں نُوں جاگ پئی آوندی اے
نالے ای ہتھاں تُہاڈیاں گَھلّی تھاپ ایہہ موڈھے آن ڈَھلی:
اوہا ای نہیں تُوں
جیہڑا بنیا وتنا ایں
ویکھ تے سہی پل کَھل اسانُوں
ہیں ہور کِیہ،“