اِلّاں اَنبر
گُھمبر اندر گُھمبر پرُتّے
ہر دُوجے دے اُلٹ وگیندا
سِدھ وچ پُٹھ اُنیندا
عجب دُواٹھا گیڑہے ویکھو،
گھاہ تے دسترخان وچھایائے پِکِنکیاں اِتواری
گھیر شاہِینڑیاں نوں عرشوں فرش لیایائے،
بُھکھ اُتاول پھِرت سہج ہے
جھوک جھپٹ وی اِنج ہے جیویں
مِینڈھ گاون وچ آوے
دھاک وی ہے جُڑ ِگڑنی دی پئی تال دا سَم دِکھاوے،
ہر کوئی وچ کنیاندی وی ہے
دُوئی نوں جیویں تراہندی ہووے
ہووے متاں ایہہ وی انگ جھمبر دے رنگ دا
راگاں وچ جیویں کَن اَن چھوہنے سُراں دا لگدائے،
دستر خان ولھیٹ گئے نیں پِکنکئے
پولی تھِین لفافے رہ گئے
لئو کھِنڈ گیا گُھمبراچیتیں
انبر تارے تھیاں نیں کالے الّاں
لِکھت الوپ ہے دِسدے نُقطے،
پرے پر یرے
ہور اگیرے
گُھمبر ہور کئیں نیں
اَوہ دُراڈا ویکھو
ہور اگیرے ہور دراڈا،
کُل اگاسیں پوندے نیں پئے گُھمبر دواٹھے
کائناتاں وچ کائناتاں
دناں دے اندر لکھیاں راتاں