جی کردائے
ہُن بَھنڈ پُرانا پڑھ سر چڑھیا سِراں توں لاہیئے،
جُڑت کرم وِچ ہَتھ نُوں ہَتھ سُجھایئے،
گایئے گاون وِسرے نویں کر
سانجھی ورتن دے سنگ جوڑ کھیال کھِڈایئے،
رَل پَرچولیئے آکھیا ویکھیا
ہِک دُوجی دی اَکھ وِچ پُنگرے نیہنہ سنینہہ دی ساول،
ٹھپ پٹوار پراپرٹی دی
تول پھرولیئے اَگا پِچھّا آہر ویہار دا،
سُرخی مشہُوری چَینل اوہلا
مار پرولا
ویہل وچھایئے ہک ہوندیاں کُل تھِیون دی
مَل مَیں والا پَٹہ گلوں لاہ نام پیالہ پیون دی
کوئی کیتا نہیں اپنے آپ چ پُورا،
رات ودھے سو بات ودھے
کُجھ وی کیتا نہیں اَدُھورا،
چھوہی کار ای ہَتھ ہتھیار وی ہو ویسی
ودھدی رات ای اوہ پربھات وی ہو ویسی
جیہدی اگیتی سار ہوائیں سَردی اے،
رَل کرن وچ اکھ جو ویکھے
چِت جو سار سَرے
واچ وِچار رَسایئے
آس نِواس وَسایئے