''جدوں وی تُہاڈے کول میں آئی آں ماسی
جیہو جیہا وی ہووے کھا کے مزا ای لیندے او،
ٹھنڈا تتا آکھ تُساں
کدے نہیں مُونہہ وٹیا،
ساڈے گھر تے ایہو پواڑا پیا رہندا اے''
''رل پکایا سجنِیاں دا
سدا سوادی ہوندا ای انّو
رل پکا رل کھاونِیاں
رل کرن دی ہر پل موج مناونِیاں''
''جِنے دِن وی رہاں تُہاڈے کول میں ماسی
ہتھاں پیراں میریاں اندر
مستی دی اِک لہر جیہی وگدی رہندی اے
پتہ لگا اے ہُن
اوہ کیہ پئی کہندی اے''