لُک اوہ آپِیں کِتلے گئی اے،
لبھن اوہنوں اسیں
نِکل پئیاں تُل سارِیاں
کھولدِیاں
تھاؤں تھائیں بُوہے بارِیاں،
ایسے بھال وِچ بَھوندیاں سانُوں سہی تھیا
سَردی اے اوہا پئی اساڈے کَر پیرِیں
ہو تَس کدے تے چَس کدے،
مَل دی مار نُوں ٹَھلّ مُکاون کیتے
ایہہ لُکن مِیٹی اوہا کِھڈاوندی پئی اے