ول1 آہندی اے بِھت2 اساں نہیں بِیڑے میاں جی
بِھت ہِیناں 3 دا بھیت پچھانو
اساں نتان نہیں
تان تران ہے وِت اساڈی جُڑن پلمن
لگ گلے گل لاون دی،
جُڑ ڈھل سرئیے تن من وِچ اِکدُوجے دے
دوجوں ترِیج ہو جائیے
کُل ہوند نال اِک ہو سِرجیئے دیہی نینہی،
ول آہندی اے سرل اساں ہاں
بھیت بُھوت نہیں کوئی
لئی ای کوئی نہیں لاہیئے کیہڑی لوئی
میاں جی،
تت سُچیت اساڈا ہے
جیہڑا اچیتیں دب دفنا جپھیاراں حُکم گُھکائے
مڑھ تھاپڑ جیہناں نوں
تُساں وی صدیاں قیام مقام کروائے،
لِف جُڑن دی سکت نہیں اندر موٹیاں تنیاں رہندی
ایسے پاروں پساری آئے اوہ نِج پروار گھنیرے
مندر مسیتاں کر مرمری
وِچے تہانوں دھاری آئے،
ول نوں تُساں ول چَھل ہی جاتا،
ول واء جل ہے
خاک سُوَل ہے
- ول= ویل- 2- بِھت= دروازے دے دو حِصے-3- بِھت ہِین= بِھت بغیر، جیہناں دے دروازے ای کوئی نہیں –