سُندیاں آئیاں ہاں
بھوگن نواں ہوون ہے،
تِیوِیں نوِیں ہو نَر جائے
گاں مَینہہ بکری جائے نار،
دھن پَشو نار دا وِک دھن ہو وَیندا اے
دھن تِیوِیں دا ویچنہار نَر تیار کریندا اے،
چلدا آیائے اِیویں ای چلدا رہنائے مَلّ ویہار
نوِیاں ہو ہو ناراں پئیاں کرن پُرانی کار،
جاں جگی اے اندر ساڈے
مَلّ ویہار دا پٹہ گلوں لاہون دی تانگھ
تاں دُور دُراڈی للکر کال دی چِرکالی
جِیبھاں اپنیاں وچ ونگار پئی تِھیندی اے
تِیوِیں = تریمت، عورت- دھن= 1) دُدھ، 2) مال، دولت-
ونگار= سانجھی کار وچ رلن دا سدّا-