فرید بھنڈار

جھوک پئی وتنی آں

اگوں اوہ آئی سِر تے کُوڑا چائی

کَھل مینوں تکدی اے

پُچھیائے میں عنایت دا

“کم دس”

“بس مِلنا ہئی”

اکھیاں اکھیں وچ گھت آہندی اے

“مِلی نہوں؟”

اچیتی سہی کیتم

آ گئی آں جِتھاں ہا جانا