ونی دسیندی اے
کل ساڈے گھر دے ساہویں
پِپل تے بیٹھے کاں نُوں
کہ خبرے کانوی نُوں
ٹاہنی نُوں ٹُھونگے مریندیاں ڈِٹھم
تے اندروں تھالی چُوری دی آن
اوہدے ساہویں دھری،
تھلے لہہ کے تھالی دوالے پھیرا پایوس
پر چُوری نُوں مُونہہ نہ لایوس،
اُچی اُچی کُوک
سدیوس سنگیاں نُوں
ڈُھکے دو تے اوہناں وی
سدّے کُوکے،
رلے چار تے چُنجاں چارے
اِک ہو تھالی وِچ وگیاں
کھاون تے نالو نال کھوالن لگیاں،
تھالی خالی ہوئی
سہج سِیروری دا رنگ ویکھ
میں پھُمنی پائی،
اوہناں چَونہاں کھنب جُھلائے
تے پنجے چا دھر نِرت دی مَوج منائی