فرید بھنڈار

دڑ وٹ دیہاڑے کٹّن اساں پتیجیا1 کوئی نہ،

سار اسانُوں آہی

بھلے دینہہ اپنے آپ ای آونے کوئی نہیں

ہُل گھال اساڈی انوانے2 نیں،

کسّ لنگوٹے آئے جاں ڈنڈِئیے3،

اساں تاں کَھل گئے ساہویں،

کَھلّے4 ست جھلے

پگ لاہ نہ گلِیں لمکائی5،

اندروں سُنی وت نینہہ تنوار

پت ہے ساڈی سنگیو ایہا اِنکار

1) دڑ وٹ دیہاڑا کَٹ، بھلے دِن آون گے

2) ست کھلّے پگ جھلّے

سائِیں پت رکھے (دو اکھان جیہناں ایہہ جوڑ ساریا اے)-

1- پتِیجن= یقین کرن، منن- 2- انوانے= لیاونے، منگوانے- 3- ڈنڈِئیے= منڈی دے مسُولیئے-

4- کَھلّا= 1) جُتی، 2) لعنت، پِھٹکار- 5- پگ گل وِچ لمکاون= حاکماں اگے اپنی بے وسی وکھاون لئی فریادی ہوون دی رمز-