تَن کڑاہی وِچ اساں
گھت سنیہل تیل تپایا،
تلی آئے وَت سِیر کرِیڑے،
چکھے جیہناں
اوہناں لاہے ویہاری لِیڑے
تے جانیا مانیا اپنا آپ،
کڑک ورھی اُتوں کرڑی مناہی
بھج گُھکائی سرکاری آہرِیاں
نوکری اپنی پکّی کرائی،
مندراں چوں ٹَل کَھڑکے
گونجیاں مسِیتل بانگاں
لازم ہو گئی حُکم دے نابراں دی پھاہی،
ڈھی گئی ناہی سِیروراں نُوں
تھی آہی
اوہ وسّے مواسِیں سکھنِیرے