‘‘جِتھے فصل کھلوتی آہی
اوتھے سَٹھ مکان
جِتھے ویڑھے وَسدے آہے
اوتھے اِک دُکان
عرشاں تائیں کھڑو منارے پڑھو نمازاں اَٹھ
اِک دم کرنی دوجا بھرنی
رب تَرے سو سَٹھ
جُھول گئے ہَودے
وِک گئے سودے
جوڑ دِلاں دے بُھردے گئے
چھتاں دے سِرمَٹ تُھڑدے گئے
سُنگڑ کے میں میں توں ڈردی بن کے ایٹم بمب
دُھر دھرتی دے اندر وڑ گئی آگیا بھوئیں اَمب’’
‘‘گلاں کرنیاں سوکھیاں لالہ
چُڑ مُڑ گئے جے بیان اخباری
لاوڈ سپیکر مُلاں کتھے رُڑھ گئے جے
چھڈو، ٹرک پھڑو تے نِکلو
کڈھو جوڑیا
نالدیاں دے دوویں مُنڈے علی علی کر ٹُر گئے جے’’
‘‘نکل پؤ پر سوچی جاؤ
جو دھرتی نے ڈھائی اوہا وساونی جے؟
جیہڑی آکے لنگھ گئی مُڑ کے آونی جے’’