فرید بھنڈار

کچے ویڑھے

مِٹی دے جناوَر ترے1 نیں

رنگ لا گھاہ کھلیارے

زیبرا تے باراں سِنگھا سِنگھ ترُٹا

دونہہ وِچکار جرافہ

دَھون پساری کَھلا،

کچے ویڑھے کھیڈدی اے سترو دوسالڑی

تَھیلسِمِیا سُو

آئے مہینے لہو کڈھوا پواندی اے

کر گِھندی اے دس تائیں گِنتی

باراں سِنگھا اِک اے

دو اے زیبرا

تِن جرافے نوں آہندی اے

ایہنیں ناوِیں پچُھدی اے حال اوہناں دا

اپنا حال سُناندی اے،

دُھپ ترِکھی ہوندی اے جِس دم

ماں چا سترو نوں کھڑدی اے اندر،

'اِک دو تِن نوں وی اندر کھڑو نا

دُھپ وِچ سڑدے چھڈ نہیں میں جانا'

جاندی اوہ کُرلاندی اے

• ترے= تِن-