آلِیاں بھولیاں
مِٹی دِیاں دو بتکاں میز تے پئیاں نیں،
مِیٹیاں اکِھیں
کیتے نیں سِر نِیویں،
کنڈاں مگھورے نیں
نویاں اَیش ٹریواں نیں ایہہ
کہ پِچھلے جام کٹورے،
جی وِچ آئی اے
بتکاں تے چُپ کدے رہیاں نہیں
پُچھیئے تاں سہی
سوچیں اتنے چِر دِیاں پئیاں
دسو کیہ گل مُکائی اے