انحد ناد سُنو
نَیئیں پَیّاں مِلدیاں نیں
کہ کِیڑیاں ٹِھلدیاں نیں
دَم دَم دے وِچ جُول دبائی
صدیاں بدھی ونگار خُدائی
کَن بھوئیں تے دَھر کے
اَنحد ناد سنو
راتاں ڈُھک پئیاں
دِناں نوں پُندیاں نیں
دَبے ہوئے اِنکاراں وِچوں نِت گُھردا اِقرار خدائی
کَن جو نہیں سُن سکدے
ہتھاں کر سُنیا
جیہڑا آیا نہ وِچ کتاباں، پَیراں رُن جُھنیا
کرنیاں ہتھاں نوں
سَرنیاں پیراں نوں
اکھیاں تے کن کر کے
جیوندیاں ذرا مَر کے
انہونی کر ویکھو انحد ناد سُنو