فرید بھنڈار

سرگھی دی مِلنی

شَونکی بُرجُو مِیرُو بھمبِیرُو نال

پچُھیا تُساں میرے شپڑُو نُوں

دھن دھاک دَھونس کیوں ہویا،

سَر ہِردے وِچوں لتھ واتاں

جَھس لُوں لُوں کیتا ست سُونہا،

سِینہ پسِینہ جیہڑا ہُن ہے

دھرت دی ساری آرسی آہی،

پُنگر کُکھ چوں تھن چُنگھ ست تن ہوئی جُون چوراسی،

پَیراں پرنے ہوئیاں اساں

تے ساڈیاں جائیاں ڈھا کنڈ لائی اساڈی،

دھن اساں دھناں دی نَر کر اُگراہی

چڑھ اُتّے سانُوں واہیا گاہیا،

پچُھ تُساڈی دا

آیا اے پرتاوا؟

جے حالے نہیں آیا تے تِھیو گھڑی پَل ناراں

جاچو رگ رگ مانجدِیاں دھن دھاراں

جائیاں = جائے دی جمع (جائے= جمے، پیدا کیتے)-  دھاک= رعب، دبدبہ-

دھن= 1) نار، 2) دُدھ، 3) دولت، مال، راس، مِلکھ، منال-  وات= مُونہہ-

ست= 1) سچ، 2) دان، 3) تت، اَیسنس-  سُونہا= خبردار، جانُو، بھیتی-

ساری= بنائی، تیار کیتی-  آرسی= شِیشہ، مِرر-  پرتاوا= جواب-