فرید بھنڈار

میل تے جِیوَن آہا،

رَل کُھل ونجن

گُھل ونجن ہِک دُوجے اندر،

میل جاں ہویا حِیلہ لاہا بناون دا

تاں ایہہ امیل دا ناں ہویا،

صدیاں بدّھی ایس امیل نے

ست سریراں وِچوں کھسیا

جی تِھیئے اَن سَتیا،

میل وسیلہ مرن دا ہویا

ناں دا اوہلا کرونے لاہ چھڈیا اے