فرید بھنڈار

اساں جو وکھ وکھ رہنے آں 

وکھ تھیون دی پِیڑتے نِت پئے سہنے آں 

اِکو ویلے ایس جہان تے ہوون دا سُکھ وی

اوسے پِیڑ دے نال ای وسدائے

تے ایہناں دوہاں نال ہسدا اے جو

رَل وسنے دی آس دا گہر اچنبھا

اوہ وی