ویڑھے ساڈے وِچ ہا بُوٹا گُلرے نا
ذرا جیہا سِر کڈھے اوہ تے ماؤ مھاڑی کپوا چھوڑے
اکھے گُلر جتھے ہوے وَرانی کرنا
ٹُنڈ رہ جُلنا
رُت اَشنی تے پُھٹ پینا
چالیہ ورھے کپیجا گُلر
ماؤ مری
میں اُڈیکاں پُھٹے تے کپاں ماؤ نی رِیتی
رُت لنگھی اوہ پُھٹیا کوئی نہ
اسیں حیران تھئے
گل وِسری
ٹنڈ وی سَڑ سُک مٹی رَلیا
ہِک دِن باہرلی کندھ تلے میں تکاں سڑکے آلے پاسے
گُلرے نے دو بوٹے
سمجھ رَلی تے ایتنی
وَرانی کرے نہ کرے
گُلّر حیرانی کرنائے