دُوروں اَیر جیہے اوہ جاپن
کول ہو ڈِٹھم
ایہہ تے ول ہے
کندھ پتھریل تے وِچھ پئی سُتی
سُکیاں بانہیں انگلاں تلیاں
اِکے جُگاں پُراتن نقشہ جہان دا
ٹِلیوں کھٹ کِسے کڈھیا اے
گھر غار دی کندِھیں واہیا اگلِیاں دا،
متے اکتھ کوئی گئیاں ہوون
نینہہ ورتن دی کتھا
الوپی لِپی اندر،
لہہ لگراں توں اکھ مینڈی پورِیوں ڈھلدی ہیٹھ گئی
لؤ، ایہہ تے مُڈھوں ای ول وڈھ کوئی
اپنے سِروں لاہ
کندھ تے دھر پرچھاواں گیا اے،
کندھ خبرے کدوکی جِیوندی جان سَکِھیری
انگ سنگ لائی کھلی اے