فرید بھنڈار

[پینتی کُو ورھیاں دی وتنتی شہر دے گورستان وِچ رہندی اے پئی- اوہ نپُنس1 اے- اِک چھپّر اوہنے اُتھاں پایا ہویا اے-

رات پئی آوندی اے اِک چامچڑک اوہدے کول آ بیٹھی اے]

وتنتی: آہا- آ گئیاں او- رات تے تُساں ای ویکھنی ہوئی نا اندروں - دینہہ دے انّھ انھیر کنوں اکھاں مِیٹ کے چِت نُوں واندا رکھیندیاں او- رات دا آندا سچ دینہہ وِچ دھریندیاں او-

چامچڑک: تینڈے چھپّر دے پِچھے ایہہ کندھ اِک پُرانی اُجڑی حویلی دی اے- ایہدے مالک نے نویں شہر وِچ وڈی ساری کوٹھی پائی ہوئی اے- زمیندار اے وڈا- پر اپنے مذہب دا وکھالا کریندا اے اُچیچا- تینڈے ورگ دا ویری اے- اکھے ایہناں نچن نہیں چھڈنا تے میں ایہناں نُوں نہیں چھڈنا- ایس پُرانی حویلی نُوں اوہنے تہاڈا بندی خانہ بنا دِتا اے- تُوں جے ایتھے نہ رہندیوں تے اُتھاں پھس مردیوں -

وتنتی: فقیری بارگاہ دا دان اے مینڈا جیون-

چامچڑک: ہور وی ہے اِک تینڈے جیہی- میں اوہنوں آکھیا اے جے بندی

خانے نہیں بجھنا تے تینوں آ رلے

وتنتی: من گئی اے؟

چامچڑک: آہو، سُوجھل جو ہوئی

وتنتی: کدوں آوناسُ؟

1 -نِپُنس= اجِنس-

چامچڑک: آوندی ہوسی- اوہ لے- آ ای گئی او

[وتنتی دے ہان دی جنی گورستانِیں وڑی اے، چامچڑک دا واج سُن کے ایس پاسے آئی اے-]

چامچڑک: آ گواہرو، مِل وتنتی نُوں -

[وتنتی گلوکڑی پا مِلی اے]

وتنتی: تینڈے ساہ چوں فقیری سُگندھ سری اے مینوں

گواہرو: ماتا مینوں پیٹ وِچ لے کے سادُھواں دیاں ڈیریاں تے حاضری دیندی آئی، عرضوئیاں کریندی نڈھڑا دان کرو مہاراج- میں اوہناں دی دات آں - نہ نڈھڑا نہ نڈھڑی

وتنتی: بھرَپّو، دان اے تُوں سانُوں

(دوئے وت گلوکڑی پا مِلیاں نیں)

گواہرو: (چامچڑک ول سَینتر) ایہہ درگاہے پلی اے- گھنی سار سنبھال اے ایہنوں بندیاں دی کیتی دی

چامچڑک: میں ہُن جانی آں - کرو تُسیں جو دِل جے (سرک کے اُڈاری مار گئی اے)

گواہرو: وتنت، مینوں اوس حویلی مالک نے جھاڑُو پھڑایا- اکھے پھیر، ایہہ کم ای تینڈا- میں ترے دینہہ حویلی ِچ کٹے- وت اِک رات اوتھے مینوں اِک ہور مِلی- نچ پِھریندی آہی اوہ جھاڑُو

وتنتی: کیہ ناں ہا؟

گواہرو: سُرینی مستول

وتنتی: یار اے مینڈی- جدوں دِل کرے آ رہندی اے ایس گھر وِچ

گواہرو: گھر میں وی پا لینی آں نال

وتنتی: ایہہ گھر ساڈا دوہاں دا اے اساں تے ہوئیاں سرمدھناں، مدھ ساڈے اندر پیا سردا اے

گواہرو: ایہہ گھر مانا اے ساڈا- جیہڑیاں وی آون ہور وسن اِتھائیں

(نچ کے) نہ اس نر تے نہ اس ناری

وتنتی: (نچ رلی) نہ اس منگنی وکھری سواری

گواہرو: ہِکو اسمان تے ہِکو زِوِیں

وتنتی: کوئی وکھ مِلکھ مکان نہیں

گواہرو: ہِندو نہیں نہ مسلمان

وتنتی: بھئے نرنجن تج ابھیمان

(دوئے نچ گاوندیاں نیں)

ہور جو آون وس اِتھاں،

اُچ جِھک سَلھ سمھال دے

ایس گورستان کُوں

کُل جِیون دا نواں استھان

اساں ہُن کرنا اے،

رل مِل دُھپ آں

رل مِل چھاں